donderdag 29 juli 2010

De ijsklont heeft een kort leven

Het klimaat in St. Petersburg moet op de schop genomen worden. Het is onze drie helden zwaar gevallen, het is hier al twaalf (12) dagen achtereen warmer dan 30˙. Willem sprak vandaag via het wereldwijde vriendennetwerk facebook een vriend van hem die momenteel in Rio de Janeiro zit te zitten. Deze vriend, verder Marius genoemd, zei met een gemene lach, ‘Oh, zit je in St. Petersburg? Dan zul je vast je bontmuts meegenomen hebben, hier is het veel warmer dan bij jou’.

Nu moest Willem even nadenken wat hier op te antwoorden, wilde hij gewoon uitleggen dat het hier al de godganse tijd snik en snikheet is en een bontmuts dragen niet aan te raden was, of zou hij direct een vinnige, doch slim geplaatste opmerking maken dat Marius niets wist waarover hij sprak en totaal wereldvreemd was? Hij koos voor de droge opmerking dat het hier vandaag 34˙ was geweest en dat het morgen wel eens een graadje er bovenop kon worden.

Verbijstering.

34˙ in St. Petersburg!!? Dat lag toch in Rusland? En dan ook nog eens heel erg noordelijk? Ja, dat ligt in Rusland en ook nog eens als de noordelijkste miljoenenstad ter wereld (!) Zo, dan was het warmer dan in Rio de Janeiro, Marius moest even slikken, althans, dat stelde ik me zo voor, dat hij even moest slikken achter zijn computer helemaal aan de andere kant van de wereld, vol verbazing turend naar z’n beeldscherm.

Ja, onze helden hadden er vooraf ook niet op gerekend dat het hier zo niet koud zou zijn. Toen de cursus werd geboekt is er even gekeken op internet hoe warm het was en met vreugd werd geconstateerd dat de 20˙ werd geraakt, we konden met T-shirt buiten lopen, hoi hoi hoi!! Daarop zijn ook de koffers ingepakt en de twee lange broeken liggen nu onaangetast te sluimeren ergens diep onderin de reistas. (Zo maar eens kijken of ze er überhaupt nog wel liggen, ik heb ze niet meer gezien, noch aan ze gedacht.) Maar nu wordt er elke dag wel gezegd of gesteund dat het vandaag toch écht aanzienlijk warmer is dan de vorige bloedhete dag. Zelfs het huiswerk wordt gezien als mindere reden om over te klagen. Een van de fanatiekste cursisten, Tessa, heeft het zelfs gepresteerd om een halve dag ondergronds in de metro door te brengen, omdat ze daar onder het genot van een airconditioning haar Russische woordjes heeft kunnen leren.

Volgende keer komen we in de winter, dan weten we wat we moeten verwachten; bontmutsen en veel wodka voor de warmte. Nu trouwens schrijvend over hitte en wodka springt opeens een journaalbeeld van twee weken geleden op, waarin werd vermeld dat Moskou z’n heetste zomer in x jaar meemaakt en dat mensen massaal de fonteinen en rivieren in springen. Van tevoren heeft men zich naar Russisch gebruik volgeladen met wodka en daarna waagt men zich aan een heerlijk verfrissende duik in de rivieren die Rusland rijk is. Helaas vergeet men na een slok of twaalf wel eens hoe de beweging te zwemmen tot stand komt en men zakt weg in het verfrissende water en u trekt uw conclusie.

Wat was het punt van dit verhaal, ik weet het niet meer, ik ben het kwijt, het begon mooi, maar eindigde in mijmeringen. Dat mag. We hebben het warm en dat houdt ons bezig.

Het Аквапарк lonkt

Geen opmerkingen:

Een reactie posten